: - Pz° the Series .

                        เวลาราวๆ ตี 3.10 ... อาการง่วงเริ่มเข้ามาแทนที่หลังจากรู้ตัวว่าควรจะนอนหลังจากดู animatrix ตอนที่ 5 จบ ปิดDVD ... ปิดไฟ ... ห่มผ้านอนตามปกติ ... มันก็ควรจะเป็นอย่างนั้นตามปกติของมัน ... แต่มันก็เริ่มหลังจากนั้น ... เริ่มด้วยเสียงที่พูดอะไรรู้ จำไม่ได้ แต่รู้ว่าถ้าจำมาก็ไม่มีความหมายอะไร เสียงมันวนอยู่อย่างนั้น 360 องศาวนรอบตัว พร้อมกับขยับมือขาไม่ได้ ... มือขานี่ชินแล้วเป็นบ่อยๆ ต้องพยายามดิ้นให้หลุด อ่ะ ... เริ่มขยับได้แล้ว รอดแล้ว หลังจากนั้นก็ฝัน ไม่ใช่ฝันดีนักถ้าให้บอกก็บอกไม่ถูกลืมไปแล้ว เป็นฝันสั้นๆ สลับกับตื่นมาได้ยินเสียงแปลกๆ เสียงคนพูด เสียงวิทยุ เสียงเพลง ที่วิ่งผ่านเข้ามาในหัว เป็นอย่างนี้อยู่ 3-4 รอบ ในใจก็คิดว่าไม่ไหวแล้วเป็นอย่างนี้ตื่นขึ้นมานั่งดูหนังจนเช้าต่อดีกว่า [ตอนนั้นก็ยังขยับตัวไม่ค่อยได้ก็ยังต้องฝืนขยับให้หลุด] แต่ ... ความรู้สึกมันบอก ถ้าลุกขึ้นมาต้องเจอไอ้ตัวที่มันอยู่ข้างนอกหน้าต่าง รู้สึกเหมือนมีคนมายืนมองตรงหน้าต่าง เลยจำใจต้องหลับตานอนต่อ แถมรอบนี้ เหมือนตาจะถูกง้างให้ลืมมาดูเหมือนตาปิดไม่สนิท ... แล้วตูจะหลับยังไง เสียงมันก็ยังวนอยู่ ไอ้ตัวข้างนอกก็ยืนอยู่ตรงนั้น เริ่มขยับไม่ได้อีกแล้ว ... นี่กูต้องทนอีกกี่รอบถึงจะได้นอนสบายๆ ไอ้ความรู้สึกกลัวกลางคืนกลับมาอีกครั้ง เคยเกิดมาหลายครั้ง แต่มันไม่หนักขนาดนี้ ... เช้านี้ 8.30 ตื่นมาพร้อมกับอาการเพลียๆ นอนไปตอนไหนวะ ....

ฝันดีจะโหดร้ายเมื่อตื่นขึ้นมาเจอโลกแห่งความจริงที่มันไม่จริงเหมือนในฝัน ... ฝันร้ายจะทำให้โลกแห่งความจริงต้องดิ้นรนที่จะใช้ชีวิตต่อไป

จะอะไรก็ช่างหมดแรงจะพยายาม จะทำอะไร หมดแล้วพอกันที ถึงไอ้ตัวไอ้ที่ยืนนอกหน้าต่างจะเป็นตัวผมอีกคนก็ตาม ....

ยังอยู่ที่เดิม ... ที่เดิมตรงนั้น ดูคนอื่นค่อยๆเดินออกไป ... ผมไปกับพวกคุณไม่ได้ ... ขอโทษด้วย ... มีความสุขเผื่อผมด้วยนะ

"รัก" มันเป็นแค่คำหนึ่งคำ ซึ่งสำคัญแค่ว่ามันไปเชื่อมโยงกับอะไร เช่นเดียวกับ "กรรม" เป็นคำพูดเหมือน "รัก" เป็นวิธีพูดว่า "เรามาทำอะไรที่นี่" [จากบทสนทนาระหว่างรามาและนีโอฉากรอรถไฟเทรนแมน ใน matrix : revolution]

ผมไม่ได้พยายามบอกว่าจะใฝ่หารักต่อไป มันไม่สำคัญแล้ว ... ตอนนี้แค่อยากรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
แล้วจะเดินต่อไปยังไง แล้ว ... เพื่ออะไรต่างหาก